De zin en onzin van generatiedenken : ‘de jeugd van tegenwoordig…’ versus ’ja boomer…’

Door Dr. Wouter Vandenabeele

Wanneer we naar het gedrag van anderen kijken, zoeken we vaak verklaringen in stereotypen. Jongeren zijn vaak lui, egoïstisch en onnadenkend terwijl ouderen van vaak stug, conservatief en ouderwets, of dat denken we… Maar die stereotypen over leeftijd en geboortejaar worden vaak geprojecteerd tot generatie-denken, waar we die kenmerken dan ook nog eens een permanent karakter geven. Mensen wordt op die manier stabiele eigenschappen toegedicht voor de rest van hun leven. Dit is in het kort de kern van het generatiedenken.

Generatiedenken is alomtegenwoordig. Jonge of oudere medewerkers worden verondersteld bepaalde eigenschappen te hebben die hun gedrag beïnvloeden en op basis hiervan worden beslissingen over aanwerving, promotie of ontslag genomen. Maar evenzeer claimen mensen een bepaalde generatie-identiteit en lijken ze zich ernaar te gedragen.

In deze lezing gaan we in op de zin en onzin van generatiedenken, want er zijn zowel voorstanders als tegenstanders. Waarom is het zo aantrekkelijk om mensen in te delen in generaties en wat is er waar van het idee van generatiedenken ? Deze en ander vragen houden we kritisch tegen het licht.

Wouter Vandenabeele is bijzonder gasthoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven en hoofddocent Human Resources Management aan de Universiteit Utrecht. Hij doet al meer dan 25 jaar onderzoek naar ‘waarom mensen zich gedragen zoals ze dat doen’ en laat zich daarbij inspireren door inzichten uit allerlei takken van de gedragswetenschappen, zoals psychologie, politieke wetenschappen of sociologie.